Warto mieć Piętaszka. Oszczędność miejsca i pieniędzy. Je jedna, a najedzone pięć, nie potrzebny psychoterapeuta, bo zawsze jest z kim pogadać, nawet cztery. Niestety jeszcze w Paryżu byłam sama. Trochę szkoda, jedna ogarnęłaby wcześniej co widzieć będziemy, co zwiedzać będziemy, co zjemy, ale to było 6 lat temu. Jeszcze w gimnazjum. Gimnazjum dwujęzycznym, gdzie przez 8lekcji fancuskiego, a także przedmioty profilowane wpajano mi ( bo jeszcze nie nam ) język, bym dziś wiedziała, że ja i moje szare komórki nawaliłyśmy na całej linii.
"Nigdy nie udało nam się rozstrzygnąć, czy są oni [paryżanie]
uszczęśliwieni, kiedy robimy błędy we francuskim, czy też po prostu
uważają, że błędy te są interesujące i warto ich posłuchać."
Franz Kafka
Szczęśliwie niedawno podjęłam się lekcji z przyjacielem Francuzem.
Może coś z tego będzie.
Oby.
A za nami znów chodzi Paryż. Drepta cichutko po wielu stronach, na przystankach tramwajowych i ulubionym
tumbl.
Midnight in Paris (2011)
Przyznam też, że dopiero niedawno obejrzałyśmy "Le Fableux Destin d'Amelie Poulain" w ramach przyzwoicie tanich czwartków w kinie Muza
( To jedno z tych klimatycznych miejsc, którym kosa komercyjnej śmierci zagląda w oczy, podtykając wyniki gigantów branżowej konkurencji. Wolę to miejsce, gdy prawie nie ma ludzi na wieczornym seansie, klimatyczna kawiarenka jest pusta, a w pudle można wygrzebać plakaty filmowe stojące, by je przygarnąć. Jest cisza i nie ma popcornu. Nie twierdzę, że duże kina są złe - nie są, ale takie kino jest inne, a film był wyborny)
Po seansie zakochałam się po uszy ( w filmie jak i ponownie w mieście ). Zabawne, ale nawet byłam w kawiarni Café des Deux Moulins, w której pracowała Amelia.
„Zdążając ku kafejce na placu St. Michel,
gadamy jedno przez drugie, jak to cudownie być znowu w Paryżu, jak to
Paryż się nic nie zmienia, że kafejki są zawsze, gdy nas w nich nie ma,
że ulice są zawsze, gdy nas już na nich nie ma, że Paryż jest zawsze,
gdy nas już w nim nie ma.”
Erica Jong
(z książki
Strach przed lataniem)
Zwiedzając Montmartre, niedaleko Moulin Rouge mija się Café des Deux Moulins będącą przy Rue (ulicy) Lepi, dziś obleganą przez turystów, którym niestraszne takie, a nie inne ceny. Przypomniało mi się, Amelia lubiła dźwięk pękającego crème brûlée ( by uzyskać przepis kliknij obrazek )
 |
| zdjęcie : kornikwkuchni.blogspot.com |
Spróbowałam, co prawda nie w Paryżu, a w poznańskim sphinxie
( beznadziejnego kelnera mają przy Gwarnej, nie mogę tego zapomnieć - człowiek z zerowym wyczuciem Śmiać mi się chciało. Przydałaby mu się książeczka "Poczuj bluesa...", którą kazano mi czytać w podstawówce. Szczęśliwie, nie zepsuł mi popołudnia i wieczoru ) i też niedawno, bo jakoś w okolicy seansu Amelii mon ami nie mógł uwierzyć, że nie próbowałam ( tak jak on po x-latach w Polsce kogla-mogla - nadrobił to dość późno ).
W gratisie dorzucam przepis na quiche lorraine, która jest banalna, a jednocześnie robi wrażenie! ("która" jest rodzaju żeńskiego, jak polska tarta, czasem ludzie próbują błysnąć, niekoniecznie swoją wiedzą)
Przed przepisem dodam - "piętaszek" to moje rozpiętaszenie - od piątki jaźni.
Ciasto na quiche:
200g mąki
125 g margaryny lub masła
1/2 łyżeczki soli
ok. 5 łyżek stołowych wody
Nadzienie :
2 lub 3 jajka
200ml śmietany
natka pietruszki
150-180g szynki lub boczku
60 g sera (oryginalnie gruyere)
sól, pieprz (oraz zioła prowansalskie)
Ciasto francuskie : Piekarnik nastawiam na 250st.C by się nagrzewał. Zimne masło kroimy na mące. Dodajemy jajko sól i wodę. Szybko zagniatamy gładkie ciasto (w razie potrzeby dodajemy odrobinę
więcej wody). Ciasto można na 25 minut wstawić do lodówki (lepiej, ale nie jest to konieczne, dla mnie i tak wychodzi ;-) ). Rozwałkowujemy ciasto pomiędzy dwoma arkuszami papieru do pieczenia na
grubość 3-5 mm. Formę do tarty o średnicy (moja 26 cm) wylepiamy ciastem. Nakłuwamy widelcem - spód mamy gęsto w kropeczki. Formę z ciastem wstawiamy na ok. 10 minut do piekarnika - ciasto ma się lekko zarumienić z wierzchu, nie upiec. Wyciągamy, niech sobie przestygnie, w czasie gdy zajmiemy się nadzieniem.
Farsz : I tu już z górki. Pietruszkę siekamy drobno, szynkę w kostkę, a ser zcieramy. Jajka ubijamy ze szczyptą soli ( lekką ręką, bo przecież szynka nada charakteru) i pieprzu oraz śmietaną. Masę mieszamy z szynką, pietruszką i serem. Wszystko wylewamy do tarty i wstawiamy do piekarnika nagrzanego do ok.200st i pieczemy przez ok. 25 minut lub do do momentu, aż masa jajeczna się zetnie i zrumieni. Podajemy na ciepło lub na zimno w towarzystwie sałatki np. z rukoli.
Macie czasem takie wrażenie, że stoicie przed lodówką i ... pustawo wam?
Ponieważ dieta
bezglutenowa została okrzyknięta numerem 1 w 2013 rok o czym wcześniej wspomniałam, trzeba być "trendy" ;) Proponuję wam 12 bezglutenowych słodkości zaczerpniętych z tasty-yummies.com i bloga freepeople.
Przepisy nie tylko dla osób unikających glutenu, ale również wegan. To
moja specyficzna "TODO LIST". Może, ktoś spróbuje tych przepisów przede
mną? Jakby co czekam na uwagi i czy sfotografowane efekty!
Jestem fanką śniadania w formie : kawa i w drogę. Tak jadła moja babcia,
moja matka, także mąż matki chrzestnej - ja też wolę spać 15 minut
dłużej niż iść do kuchni. Bad idea...
Mam do niej ogromny sentyment - na 18-ce pierwszej świętującej z moich
przyjaciółek piłyśmy właśnie ten kultowy trunek bogów z biedronki
podśpiewując na ultrastarze. 
